Κλαίρη

Πληροφορίες

Περιγραφή

Με λένε Κλαίρη! Δυστυχώς, η ιστορία μου δεν διαφέρει από τις ιστορίες πολλών άλλων σκύλων, όπως μου λέει η Σεραφίνα. Από 2 μηνών κουταβάκι ζούσα σε μια οικογένεια με 2 παιδάκια που με αγαπούσαν πολύ! Όμως, μετά από λίγους μήνες οι γονείς χώρισαν και τα παιδάκια με την μαμά τους μετακόμισαν σε μια άλλη πόλη, πολλά χιλιόμετρα μακριά. Με κράτησε ο μπαμπάς γιατί νόμιζα ότι με αγαπούσε, αλλά εκείνος περίμενε να μεγαλώσω για να με βάζει να γεννάω κουταβάκια και να τα πουλάει… Νόμιζε ότι ήμουν pitbull και ότι θα έβγαζε πολλά λεφτά από τα μωρά μου. Όταν ήμουν 9 μηνών, έμαθε ότι δεν είμαι καθαρόαιμο. Με έβγαλε λοιπόν βόλτα μια μέρα, με έδεσε σε ένα παγκάκι και έφυγε. Εγώ περίμενα και περίμενα… Άρχισε να νυχτώνει και φοβόμουν, αλλά δεν ήξερα τι να κάνω. Αποκοιμήθηκα και μόλις βγήκε ο ήλιος αποφάσισα ότι δεν μπορούσα να μείνω και άλλο εκεί! Δεν είχα ξαναμείνει μόνη μου, κρύωνα, φοβόμουν και πεινούσα. Έβαλα όλη μου την δύναμη (ευτυχώς είμαι πολύ δυνατό σκυλάκι) και έκοψα το λουράκι που ήμουν δεμένη. Έτρεχα δεξιά και αριστερά προσπαθώντας να βρω τον δρόμο για το σπίτι και μετά από αρκετή ώρα βρέθηκα σε έναν μεγάλο πεζόδρομο. Κόσμος πηγαινοερχόταν οπότε μόλις έβλεπα κάποιον να πλησιάζει, έτρεχα καταπάνω του! Κανένας όμως δεν μου έδινε σημασία… Κάποιοι μου φώναζαν, άλλοι με κλωτσούσαν αλλά εγώ δεν το έβαζα κάτω! Μέχρι που βλέπω από μακριά να πλησιάζει μια κοπέλα με έναν ωραίο, χρυσό σκύλο. Εδώ είμαστε, λέω από μέσα μου! Με το που πλησιάζουν λίγο, τρέχω καταπάνω τους και κολλάω στα πόδια της κοπέλας (η Σεραφίνα που σας έλεγα πιο πάνω). Εκείνη σκύβει, με χαϊδεύει, ψάχνει να βρει αν έχω κάποιο ταμπελάκι με το όνομά μου ή το τηλέφωνο του ιδιοκτήτη μου αλλά δεν βρίσκει τίποτα. Με παίρνει μαζί της, πάμε σπίτι της και είναι τόσο ωραία! Είναι ζεστά, έχει πολλά παιχνίδια και μπόλικο φαγητό και νερό! Πεινάω τόσο πολύ που δεν προλαβαίνει να βάλει το φαγητό στο πιάτο και το έχω ήδη φάει… Όπως μου είπε, το όνομά μου πλέον θα ήταν Κλαίρη γιατί ήταν η ημέρα των Φώτων (και Κλαίρη είναι η Φωτεινή στα Γαλλικά). Με βγάζει φωτογραφίες και τις ανεβάζει στο internet μήπως και με έχει χάσει κάποιος. Τηλεφωνεί στην φίλη της την Χριστίνα (που μετά θα γινόταν η δασκάλα μου στην SAPT) και της λέει πως αν μέσα σε 15 μέρες δεν βρεθεί ο ιδιοκτήτης μου, θα πρέπει να με δώσουν για υιοθεσία. Οι μέρες περνάνε, κανείς δεν με ψάχνει και εγώ περνάω ζωή και κότα! Τρώω, παίζω με τον μεγάλο, ξανθό σκύλο, τον King (ή μάλλον του «κάνω την ζωή ποδήλατο» όπως μου λέει συνέχεια η Σεραφίνα) και πηγαίνω βόλτες. Κάποια μέρα τηλεφωνεί η Χριστίνα και λέει πως βρέθηκε μια οικογένεια να με υιοθετήσει. Αυτό ήταν! Η Σεραφίνα δακρύζει και της λέει ότι είμαστε πλέον μια οικογένεια και ότι δεν πρόκειται να φύγω ποτέ από το σπίτι μας… Είμαι τόσο ευτυχισμένη! Από τότε έχει περάσει ένας χρόνος, η ζωή μας είναι τέλεια και εκτός όλων των άλλων έχω γίνει το νεότερο μέλος της ομάδας SAPT Hellas και είμαι πολύ περήφανη για αυτό! Πηγαίνουμε σε σχολεία και βλέπω παιδάκια που μου θυμίζουν αυτά στην πρώτη μου οικογένεια. Δεν θα άλλαζα με τίποτα την ζωή που έχω τώρα, όμως αυτά τα παιδάκια τα αγαπούσα και με αγαπούσαν και δεν θα τα ξεχάσω ποτέ…

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this. Αυτός ο Ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να αποθηκεύει πληροφορίες στον υπολογιστή σας. Ορισμένα είναι βασικά για τη λειτουργία του Ιστότοπου, ενώ άλλα μάς βοηθούν να βελτιώσουμε την εμπειρία των χρηστών. Η από μέρους σας χρήση του Ιστότοπου συνεπάγεται τη συγκατάθεσή σας στην τοποθέτηση των cookies. Διαβάστε την Πολιτική απορρήτου για να μάθετε περισσότερα.

Close